«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع اِ) لیث گوید: اضباء؛ آوای عوعو سگ هنگام زوزه کردن است. و ابومنصور گوید: کلمه تصحیف و خطاست و صواب اصیاء است (از: صَأی یَصْأی و هو الصَّئیّ). (از تاج العروس).