«لغت نامه دهخدا»
[اِ رَ] (ع اِ) دسته ای از صحف. (از اقرب الموارد). پشتوارهء کتاب و کاغذ و جز آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). یقال: جاء رجل باضباره من کتب. (منتهی الارب). دستهء نامه. اضمامه. (مهذب الاسماء). ج، اضابیر. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء). اِضْباره، اَضْباره. ابن سکیت گفت: گویند: جاء فلان باضباره من کتب و اضمامه من کتب. ج، اضابیر، اضامیم. و لیث گفت: اضباره ای از صحف یا سهام؛ یعنی دسته ای. (از تاج العروس). || دسته ای از تیرها. (از اقرب الموارد).