اضبان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جای باش ددان. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || هم فی اضبان الجبل؛ ایشان در تنگناهای کوهند. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر