«لغت نامه دهخدا»
[اَضْ] (ع اِ) جِ ضُوَع و ضِوَع. (تاج العروس) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). جِ ضوع، مرغی است از مرغان شب یا آن شوات است یا بوم نر که همه شب بانگ کند و آنرا چوکک هم گویند یا مرغی است سیاه مانند زاغ پاکیزه گوشت. (آنندراج). رجوع به ضُوَع و ضِوَع شود.