اضوج

«لغت نامه دهخدا»

[اَضْ وَ] (اِخ) جایی است نزدیک احد به مدینه. کعب بن مالک انصاری در رثای حمزه بن عبدالمطلب گوید:
بما صبروا تحت ظل اللواء
لواءالرسول بذی الاضوج.(از معجم البلدان).