اطلانت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (معرب، اِ)(1) آتلانت. مجسمه ای که در معماری بسازند و روی سر یا دوش آن چیزی دیگر ساخته باشند. آدمک. مجسمه. رجوع به آدمک و مجسمه شود.
(1) - Atlante.