اطلس پوش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (نف مرکب) آن که اطلس پوشد. پوشندهء جامهء اطلس :
شبه را کز سیه پوشی برآمد نام آزادی
به از یاقوت اطلس پوش و داغ بنده فرمانی.
خاقانی.