«لغت نامه دهخدا»
[اُ] (ع اِ) حصار سنگین. (آنندراج) (منتهی الارب). پناهگاه. ج، آطام. (مهذب الاسماء). کوشک و هر قلعهء سنگین. (ناظم الاطباء). حصن. (از اقرب الموارد). || قصر. || هر خانهء چهارگوش مسطح. ج، آطام، اُطُم. (منتهی الارب) (آنندراج). ج، آطام، اطوم. (ناظم الاطباء).