اطنابه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ بَ] (ع اِ) سایبان. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). سایه وان. (مهذب الاسماء). خانهء بزرگ مویین. (لغت خطی). مظله. (اقرب الموارد). || دوال که بر سر زه کمان بود. (مهذب الاسماء). || دوال که بر قبضهء کمان بندند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || دوالی که به کمرساز(1) بندند. یقال: شدّ اطنابه الابزیم. ج، اطانیب. (اقرب الموارد).
(1) - کمرساز زبان مانندی است که در سر کمربند باشد و در حلقهء سر دیگر بند گردد که بتازی آن را ابزیم گویند. (از منتهی الارب ذیل ابزیم).