«لغت نامه دهخدا»
[اَ رِ فُ] (اِخ)(1) ابن بیطار در مفردات خویش از وی روایت آرد از جمله در شرح کلمهء حمار اهلی و کلمهء سلحفاه و در پنج موضع دیگر. او راست: کتاب الخواص. همچنین محمد بن زکریای رازی در الحاوی نزدیک پنجاه جای نام وی را آورده است و گوید: قال اطهورسفس: و انّ شعرالانسان اذا بل بخلّ و وضع علی عضه الکلب الکلب، ابرأ من ساعته. (از ابن بیطار). جالینوس بنام اطهوریستی از وی نام برده است. کتاب وی در دست مسلمانان بوده است لیکن اروپاییان بدان دست نیافته اند. (از یادداشتهای مؤلف). (1) - Athouresfos.