اطیر

«لغت نامه دهخدا»

[اَطْ یَ] (ع ن تف) پروازکننده تر. پرنده تر.
- امثال: اطیر من جراد.
اطیر من حباری.
اطیر من عقاب. (یادداشت مؤلف).