اطیقا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) اَطّیقی معرب آتیک(1) است. ابن بیطار در ذیل کلمهء ارتکان آرد: و باید از بلادی باشد که بنام اطیعی (کذا، بی نقطه) خوانده می شود و لکلرک اطیقی ضبط کرده است که بر ناحیهء قدیم یونان یا آتن اطلاق می شده است. رجوع به مفردات ابن بیطار ذیل ارتکان و ترجمهء فرانسهء آن شود.
(1) - Attique.