اظآر

«لغت نامه دهخدا»

[اَظْ] (ع اِ) جِ ظئر. (متن اللغه) (اقرب الموارد). جِ ظئر، بمعنی شیرده بچهء غیر را. (از منتهی الارب). دایگان. در دزی ج1 ص68، کلمه ای بدین صورت: اظار (بی ضبط) بمعنی دایگان آمده است. و رجوع به اظؤر و ظئر شود.