«لغت نامه دهخدا»
[اِظْ] (ع مص) اظآر شتر ماده؛ بر جز بچهء خود مهربان کردن. (از اقرب الموارد). شتر ماده را بر بچهء شتر دیگر مهربان گردانیدن. و مهربان شدن آن. لازم و متعدی است. (از متن اللغه). || اظآر فلان را بر کسی یا چیزی؛ معطوف کردن وی را بدان. (از اقرب الموارد). || دایه گرفتن: اظأر المرأه؛ بدایگی گرفت آن زن را. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).