«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ شِ کَ تَ] (مص مرکب) رونق چیزی را از بین بردن. بی ارزش ساختن : آن نکهت از کجاست نفسهای تیره را تا اعتبار نافهء تاتار بشکند. حزین اصفهانی (از ارمغان آصفی).