اعتدالی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ص نسبی) منسوب به اعتدال. (ناظم الاطباء) :
چون بنقطهء اعتدالی بازگردد روز و شب
روزگار این عالم فرتوت را برنا کند.
ناصرخسرو.
نوروز به از مهرگان اگرچه
هر دو دو زمانند اعتدالی.ناصرخسرو.
|| (اِخ) نام فرقه و جمعیتی سیاسی در اول مشروطیت. (یادداشت بخط مؤلف).