اعجر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جَ] (ع ص) مرد کلان شکم. (آنندراج). بزرگ شکم. (از اقرب الموارد) (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی): رجل اعجر؛ مرد کلان شکم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || پرحجم. (از اقرب الموارد). || کیسهء پر. (آنندراج) (تاج المصادر بیهقی). سخت پر. (از اقرب الموارد): همیان اعجر؛ کیسهء پر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || گشن درشت. (آنندراج). درشت و ضخیم. (از اقرب الموارد): فحل اعجر؛ گشن درشت. (منتهی الارب). مؤنث: عَجْراء. (اقرب الموارد). || (اِخ) نام مردی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).