«لغت نامه دهخدا»
[اَ جَ] (ع ص) لاغر. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی) (المصادر زوزنی) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). مؤنث: عَجْفاء. ج، عِجاف. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). و این جمع از شواذ است، زیرا جمع صفت: اَفْعَل فَعْلاء بر وزن فِعال بکسر فا نیاید و در این مورد از باب حمل بر ضد سِمان (جِ سمین) به این وزن آمده است، و این حمل بر ضد، در نزد آنان متداول باشد. (از اقرب الموارد). ج، عِجاف بر غیر قیاس. (یادداشت مؤلف). || پیکان باریک. یقال: نصل اعجف و نصال عجاف؛ ای دقیق. (منتهی الارب). نصل اعجف؛ رقیق و نصال عجاف. (اقرب الموارد) (تاج العروس).