اعداد

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ عَدَد. (ناظم الاطباء) (غیاث اللغات) (تاج العروس). جِ عدد. شمارها. (آنندراج). عددها و شمارها. (ناظم الاطباء). شمارها. جِ عدد. (دهار) : با قومی که مشاهیر انجاد و مساعیر اعداد بودند روی بطائی آورد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص351). افراد خدم و اعداد حشم آل سیمجور از خراسان روی به ری نهادند و سپاهی تمام پیش او فراهم آمد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص165).
در معانی قسمت و اعداد نیست
در معانی تجزیه و افراد نیست.
مولوی (مثنوی چ کلالهء خاور ص16).
|| آبی که ماده اش منقطع نشود چون آب چشمه. (آنندراج). جِ عِدّ، بمعنی آبی که ماده اش منقطع نشود چون آب چشمه. (منتهی الارب).
- علمِ اعداد؛ علم حساب و قسمی از ریاضیات. علمی که در آن از عوارض عدد بحث شود. علم عدد. رجوع به مقدمهء کشاف اصطلاحات الفنون ذیل کلمه علم عدد شود.
- || علم جفر. (یادداشت بخط مؤلف).
- || از علوم غریبه که در آن از عددهای دوست و دشمن گفتگو شود. نام علمی که در آن ارقام هندی را در اشکال هندسی چون مثلث و مربع و امثال آنها نوشته اعتقاد به اثرات عجیبهء آن اشکال کنند. (فرهنگ نظام).