«لغت نامه دهخدا»
[اَ دِ تام م] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آن است که اجزای او (چون) جمله کنی همچند او باشند، چون شش که او را سه نیمه بود و دو سه یک و یکی شش یک. چون جمله کنی شش باشد. (التفهیم بیرونی ص37).