«لغت نامه دهخدا»
[اَ دِ فَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) فرد طاق بود و این آن است که بدو نیم نتوان کردن تا شکسته با وی یاد نکنی و اول طاقها سه است و فردهای متوالی 3، 5، 7، 9، 11. (از التفهیم بیرونی ص 34).