«لغت نامه دهخدا»
[اَ دِ مُ خَمْ مَ سَ / سِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی از اعداد طبیعیه باشد و آن چنان است که عدد را یک بگیریم و دو و سه و چهار را حذف کنیم و پنج را نگاه داریم و شش را حذف کنیم و دوازده را بگیریم و همچنین بتفاضل سه سه حذف کنیم و عدد مابعد آن را نگاه داریم، این اعداد مأخوذ را اعداد مخمسه نامند. (از کشاف اصطلاحات الفنون). و رجوع به اعداد طبیعیه شود.