«لغت نامه دهخدا»
[اِ کَ دَ] (مص مرکب) عزیز داشتن. محترم داشتن. دوستی کردن : وه که دیوانگی عشق ترا عقل پرحیله چه اعزاز کند.عطار. من دعا گویم اگر تو همه دشنام دهی بنده خدمت بکند ار نکنند اعزازش.سعدی. هرچه بینی ز دوستان کرمست گر اهانت کنند و گر اعزاز.سعدی.