«لغت نامه دهخدا»
[اَ سَ یَ سَ] (ع ص مرکب) آنکه به هر دو دست برابر کار کند. فان عمل بالشمال فهو اعسر و المؤنث عسراء. عسراءیسره مؤنث و لایقال: اعسرایسر. (منتهی الارب). آنکه به هر دو دست کار کند. (آنندراج) (دهار). آنکه بر دو دست کار کند و اگر با دست چپ تنها کار کند او را اعسر گویند. (ناظم الاطباء). چپ و راست. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). آنکه بهر دو دست کار کند، و اگر با دست چپ کار کند او را اعسر گویند که مؤنث آن عسراء است. و «اعسرأیسر» و «عسراءتسره» نگویند. (از متن اللغه). آنکه بهر دو دست برابر کار کند. (یادداشت مؤلف): و عمر، اعسریسر بوده، خالد او را اعسر خواندی و ایسر نگفتی و نیز تصغیر کردی چون او بودی، گفتی اُعیسر. (ترجمهء طبری بلعمی).