اعشار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) نام موضعی است به عقیق مدینه. (از معجم البلدان) :
ظللتَ باعشار لعینیک واشل
علی الصدر من ماءالشؤون یسیل.
(از معجم البلدان).