«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) گیاههای تر. (غیاث اللغات). جِ عُشب، یعنی گیاه تر که در اوایل بهار باشد. و یکی از آن عُشبَه است. (از اقرب الموارد).
