اعشاش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) موضعی است در بلاد بنی تمیم ازآنِ بنی یربوع بن حنظله. و در بیت زیر از فرزدق این نام آمده است:
عرفت باعشاش و ماکدت تعزف
و انکرت من حدراء ما کنت تعرف.
و همچنین در این بیت از ابن نَعْجاء الضَبّیّ آمده است:
ایا ابرقی اعشاش لازال مدجن
یجود کما حتی یروی ثراکما.
(از معجم البلدان).
و گویند: نام موضعی است در بادیه نزدیک مکه مقابل لطیمه. (از معجم البلدان). || و موضعی است ببلاد بنی سعد نزدیک طمیه. || ابرق الاعشاش؛ موضعی بدیار عرب. (از منتهی الارب).