«لغت نامه دهخدا»
[اَ شَ وی ی] (ع ص نسبی)منسوب به اَعشی، یعنی شبکوری. (ناظم الاطباء). منسوب به اعشی، شب کور، آن که شب و روز کم بیند. (منتهی الارب). و رجوع به این کلمه شود.