«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) پیچیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بافتن و دوتاه کردن ریسمان: اعصد الحبل؛ لواه. (از اقرب الموارد). || عاریت دادن خر جهت گشنی: اعصدنی حمارک للامر؛ عاریت بده مرا خر خود جهت گشنی. (منتهی الارب). عاریت دادن گشنی جهت گشنی. (ناظم الاطباء). عاریت گرفتن خر برای گشن دادن حمار: اعصدنی عصداً من حمارک و عزداً علی المضارعه؛ ای اَعرنی ایاه لانزیه علی اتانی. (از لسان از ذیل اقرب الموارد).