اعصج

«لغت نامه دهخدا»

[اَ صَ] (ع ص) مرد بی موی پیش سر. (منتهی الارب) (آنندراج). مرد که موی پیش سر ندارد. اَصلَع. (از اقرب الموارد). اصلع. و آن لغت شنیعی است که آنرا نیاورند. (از متن اللغه). || سنان زدوده. (منتهی الارب) (آنندراج).(1)
(1) - در ناظم الاطباء «اعصب» به این معانی آمده و ظاهراً اشتباه است.