«لغت نامه دهخدا»
[اَ صِ بَ] (ع اِ) جِ عَصیب، بمعنی شش یا روده های درپیچیده و بریان کرده. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). عُصُب. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
