«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص، اِ) جِ عِضّ، بدخوی و فصیح و سخنور و جز آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به عِضّ شود.
