«لغت نامه دهخدا»
[اَ ءِ مُ وَلْ لِ دَ/ دِ یِ مَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) گفته اند: نزد اطباء انثیین باشد. و آنها وریدهای ملفوفی باشند که خلل آنها محشو از مادهء غددی است و نزدیک به انثیین قرار گرفته اند. و خون را آماده سازند که چون به انثیین داخل شود مبدل به منی گردد، بنابراین مولد بودن منی بر آنها صادق باشد زیرا شرط مولد بودن بغایت کمال رساندن نیست و بهمین جهت روا باشد که رطوبت منوی غیرکامل برای تولید در ظروفی قبل از انثیین پدید آید و چون به انثیین داخل شود بکمال تولید رسد. لیکن اگر چنین باشد این اعضاء را باید اعضاء مهی کننده نامند، زیرا اگر مولد منی بصفت کمال باشد چنانکه شایسته است، آنگاه مهیاکننده نباشد، بلکه مبدأ فاعلیت تولید و کمال آن باشد در صورتی که چنین نیست، چه آنکه کمال تولید و نضج قبول صوره نوعیه زمانی تحقق یابد که (رطوبه) به انثیین داخل گردد. (از بحر الجواهر).