«لغت نامه دهخدا»
[اَ یَ] (ع اِ) جِ عَطاء، بمعنی دهش و آنچه بخشیده شده. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). ج، اَعطیات. رجوع به این کلمه و به عطاء شود.
