«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ عُکنَه، بمعنی نورد شکم از فربهی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). گویند: جِ عُکنَه، بمعنی ورزیدگی و ستبری شکم از چاقی باشد. (از اقرب الموارد). جِ عُکنَه، نورد شکم که از غایت فربهی باشد. (از آنندراج).