«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ عِلج، بمعنی خر و خر وحشی فربه توانا و جز آن. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). || جِ عِلج، بمعانی گِرده و گِردهء درشت کنار. گبر عجمی درشت اندام بی دین و جز آن. (از اقرب الموارد). و رجوع به علج شود.