«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص، اِ) جِ عُلُط، ناقهء بی نشان یا بی مهار یا بی گردن بند. (آنندراج). جِ عُلَط، یعنی ناقهء بی نشان یا بی مهار و بی گردن بند. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). جِ عُلُط، بمعنی خر کوتاه و شتر مادهء بی گردن بند و بی نشان. (از اقرب الموارد). || اعلاط الکواکب؛ ستاره های روشن که نام ندارند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ستاره های روشن که نام ندارند. تقول العرب: «لوکنت من العرب لکنت من انباطها او من النجوم لکنت من اعلاطها. (از اقرب الموارد).