اعیار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) هضبه (پشته)هائیست در بلاد ضبه و نیز نام کوهی است ببلاد غضبان و گمان می برم [ یاقوت ] میان مدینه و فید قرار دارد. و در ابیات زیر ذکر آن آمده است:
لها بین اعیار الی البرک مربع
و دار و منها بالقفا متصیف.سکری.
رعت منبت الضمران من سبل المعا
الی صلب اعیار ترنّ مساحله.
جریر (از معجم البلدان).