«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ اُغنیَّه. سازهایی که بدون نفخ و دم نواخته میشود مثل چنگ و رباب و امثال آنها خلاف مزمار که سازی است که با نفخ دم نواخته شود مثل نی و امثال آن. (فرهنگ نظام). || جِ اغنیه، بمعنی تصنیف در تداول عربی امروز. رجوع به اغنیه شود.