«لغت نامه دهخدا»
[اَ با] (ع ص) بهم پیچیده. یقال: غصن اغبی؛ شاخ بهم پیچیده. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب): غصن اغبی؛ شاخ انبوه بهم پیچیده. ج، غُبی. (از اقرب الموارد).