«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) شراب شبانگاهی خوردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). غبوق (شراب شبانگاه مقابل صبوح) خوردن. شراب در شب خوردن: اغتبق الخمر؛ شربها بالعشی. (از اقرب الموارد). || دوشیدن ناقه بعد از مغرب. (از اقرب الموارد).