«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) غذیره ساختن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). غذیر (آرد که بر آن شیر ریخته بر سنگریزهء تفسان گرم سازند) درست کردن. (از اقرب الموارد).
