«لغت نامه دهخدا»
[اَ ثَ] (ع ص، اِ) نادان و فرومایه از مردم. مؤنث: غَثراء. ج، غُثر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). نادان. (از اقرب الموارد). || تیره ای که بسبزی زند. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). آنچه رنگی نزدیک به غُثرَه دارد. ما لونه الغثره و هو قریب من الاغبر. و هی غَثراء. ج، غُثر. (از اقرب الموارد). || گلیم بسیارپشم. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). گلیمهایی که پشم بسیار دارد. ماکثر صوفه من الاکسیه. (از اقرب الموارد). || چغزلاوه. (منتهی الارب) (آنندراج). (ناظم الاطباء). طُحلُب. (از اقرب الموارد). || بسیار از هر چیزی. || مرغی است آبی درازگردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). مرغی است درازگردن. (از اقرب الموارد). || شیر بیشه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). شیر بیشه بجهت رنگ آن. (از اقرب الموارد). || گرگ بخاطر رنگ آن. (از اقرب الموارد).