«لغت نامه دهخدا»
[اَ یَ] (ع اِ) جِ غَذاء، بمعنی طعام چاشت خلاف عَشاء. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج). چاشتها یعنی طعامها که بچاشت خورند. (یادداشت بخط مؤلف).
