«لغت نامه دهخدا»
[اَ غَ طَ] (اِخ) غرناطه. (منتهی الارب). غرناطه شهری است به اندلس اوهی لحن و الصواب اغرناطه و معناها الرمانه بالاندلسیه. (منتهی الارب).
