«لغت نامه دهخدا»
[اُ دَ] (ع اِ) سرود. الاغروده والاغرود؛ الغناء. ج، اغارید. «طائر مستملح الاغارید». و هی جمع الاغروده بما یغرد به کالاغنیه. (از اقرب الموارد).
