«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (اِ) تازه و سپید از هر چیزی. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج). هر چیز سپید تازه. کل ابیض طری. (اقرب الموارد). || شکوفه. (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). شکوفهء کاردو. (مهذب الاسماء). شکوفهء نخستین خرما. طلع. (از اقرب الموارد). || نوباوه. (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || قطرهء بزرگی که چون بیفتد مانند بیخهای تیر بنظر آید. ج، اغاریض. (از اقرب الموارد).