«لغت نامه دهخدا»
[اَ ضَ] (ع ص) آنکه در پوستک چشم او شکن از سرشت باشد. یا از خشم و تهدید، یا از بزرگ منشی و کبر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). آن کسی که در چشم او از سرشت یا از خشم یا از کبر شکنی باشد. الکاسر عینه خلقه او عداوه او کبراً. (از اقرب الموارد).