«لغت نامه دهخدا»
[اَ غِضْ ضَ] (ع اِ) جِ غضیض، یعنی تازه و شکوفهء نرم و چشم سست نگاه ناقص و خوار. (منتهی الارب). جِ غضیض. (اقرب الموارد). اَغضاء. (از اقرب الموارد). رجوع به غضیض و اغضاء شود.