«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ غِیل؛ درختان انبوه و درهم و درختان نی و حلقا و بیشهء شیر و جنگل. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || جِ غِیل، هر رودبار باآب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). غُیول. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).